Bewust kijken: onze ochtendwandeling langs de rivier de Vecht

Bewust kijken: onze ochtendwandeling langs de rivier de Vecht
23 november 2018 Jiska Rook

fotografie: Margreet Kattouw & tekst: Jiska Rook • november 2018 • bewust genieten

Bewust kijken: onze ochtendwandeling langs de rivier de Vecht

Vrijdagochtend, 7.15u. Het is nog donker, heel erg mistig en het vriest. We zitten in de auto op weg naar Mooirivier, een congreshotel in Dalfsen, pal aan de rivier de Vecht. We gaan hier vandaag een dagje samen aan de slag met content voor Essencio. We beginnen met een wandeling langs de Vecht, omdat we hebben gezien dat de zonsopkomst hier zo mooi is. En omdat je dag starten met een wandeling je hoofd leeg maakt voor creativiteit en inspiratie.

Om half 8 parkeren we de auto. We zetten onze tassen alvast bij de lobby en lopen naar buiten. We slaan onze sjaals nog een keer extra om – brr, het is behoorlijk koud. Helemaal als je, zoals Jiska, je handschoenen bent vergeten. Hup, de pas erin. Ons lekker warm wandelen langs het water.

De mist hangt laag over het water en de weilanden. In de verte zien we het licht worden. De zon piept nog niet door de wolken, waardoor ons uitzicht wat grijs is. De mist maakt het landschap mysterieus. In het weiland staat een boom; de wereld lijkt erachter op te houden. We horen gakkende ganzen vliegen, maar zien ze niet. Het laagje ijzel op de blaadjes en verdorde bloemen creëert prachtige stillevens.

Heb je ook weleens ervaren dat het lijkt alsof mist een geur heeft? Dat komt waarschijnlijk door de omstandigheden waaronder mist ontstaat: windstil weer, vaak in combinatie met de lucht die aan de grond wat kouder is dan hogerop. De geuren die aan het aardoppervlak ontstaan of daaruit vrijkomen, blijven dan hangen.

Dan zien we de zon boven de wolken komen. Na een wazige, grijze aanblik, kleurt een goudgelige gloed de bomen, het water en de weides. Het landschap wordt scherp en krijgt kleur. Oh, wat is het fijn om de dag zo te beginnen. We voelen ons verrijkt door de natuur uit het Vechtdal.

We ontdekken slechts één nadeel aan deze wandeling. Door het optimaal zien, beleven en vastleggen van die prachtige natuur, hebben we het ijskoud gekregen. Onze verkleumde handen, rode neuzen en ijskoude tenen sméken om een warme kop koffie in een relaxte fauteuil bij de openhaard. We gaan op weg terug naar Mooirivier, om op te warmen en alle beelden en belevenissen te verwerken. Om jou mee te laten genieten van onze ervaring.

Share: